12,5 jaar…

20130402_082813Op 1 oktober 2000 begon ik als onervaren broekie als administratief medewerkster op een assurantiekantoor, totaal geen ervaring hiermee en ook nooit gedacht dat ik dat werk zou gaan doen. Mijn opleiding? Zo’n lekker vage, namelijk commerciële economie met als keuzevariant Recreatie & Toerisme.

Tegenwoordig is wel gebleken dat ik weinig tot geen commerciële skills heb en wat het recreatiegedeelte betreft… ik sluit nog weleens een reis/caravan/bootverzekering, dus ergens komt het nog wel van pas…

Maar okay, terug naar 2000… zoals gezegd, onervaren dus opnieuw aan de studie en ja, het boeide me op zich wel maar tegelijkertijd zag ik mezelf ook niet tot pensioendatum op zo’n klein assurantiekantoortje (toentertijd 9 medewerkers, geloof ik…) zitten. Veel te benauwend… In 2002 werden we echter verrast door de aankondiging dat we samen zouden gaan met een andere assurantiekantoor, kregen we ook een nieuwe directie en waren we opeens met heel wat meer mensen (nu 42…). Ik pakte die gelegenheid direct aan om een verzoek tot parttime werken in te dienen en gelukkig voor mij werd daar positief op gereageerd waardoor ik dus nu de ene week 40 uur werk en de andere week 32.

Ondertussen was mijn reistijd verdubbeld doordat ik weer terug verhuisde verder naar het noorden en mede daardoor dacht ik dat ik wel rap op zoek zou gaan naar wat anders…

Maar… zoals dat vaak gaat… weken werden maanden en maanden werden jaren.

12,5 jaar om precies te zijn!

Is het dan toch mijn droombaan? Nee, dat zeker niet, maar het is wel een baan met heel veel vrijheid, zelfstandigheid, gevarieerd én vooral een kantoor met een hele leuke groep collega’s. Tuurlijk kun je niet altijd om je collega’s ergens blijven hangen maar ik vind het wel een belangrijke factor dat zeker bijdraagt aan het wel of niet met plezier naar je werk gaan.

En ja, naarmate de jaren voorbij vlogen, werd ik me er ook terdege van bewust dat het gras altijd groener is bij de ander maar dat ik zeker ook wel iemand ben die waarde hecht aan het feit dat ze nu weet wat ze heeft en niet zo nodig meer een sprong in het diepe hoeft te maken.

Of er nog 12,5 jaar bij gaan komen… de tijd zal het leren!

Advertenties

19 gedachtes over “12,5 jaar…

  1. gefeliciteerd!

    Ik twijfel na 7,5 jaar ook regelmatig. Maar wat je schrijft: het gras is altijd groener. Als ik ergens andere begin, zijn de eerste 3 maanden anders/spannend. Daarna doe je toch weer het zelfde trucje, maar alleen de locatie is anders.

  2. Hier ook zo’n honkvast type… Nog geen 12,5 jaar maar wel al 10 jaar! Zeker zijn er leukere banen maar wat moet je daar voor laten of doen? Collega’s zijn voor mij ook een hele belangrijke factor zo niet de belangrijkste.

  3. Gefeliciteerd! Ik hoop dat je het nog vele jaren volhoudt. Ik heb ook ooit een sprong in het diepe gedaan en ik ben daar nog steeds blij mee. en het gras is inderdaad altijd groener bij de buren. Ik ben zelf ook honkvast en ik weet wat ik heb, niet wat ik krijg.

  4. 😀 Gefeliciteerd!!
    Ik zit ook al bijna 12,5 jaar op m’n werkplek. Pff, waar blijft de tijd 😉 Had ik van tevoren ook niet kunnen bedenken, maar net wat je zegt; veel vrijheid, leuk werk, gezellig collega en met plezier naar je werk gaan is belangrijk.

    liefs Insoon

  5. Wauw alweer zo’n tijd! Gefeliciteerd zeg… en het is fijn om een baan te hebben waar je toch wel plezier aan beleefd ookal is t niet je droombaan.. Je moet wel met plezier naar je werk gaan!

Reageren mag hoor!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s